Witamy na stronie Nadbużańskiego Stowarzyszenia Oświatowo-Ekologicznego "Mężenin".

Aktualności

  • „Ponad Dnieprem, między jary.”

    Na zaproszenie Rodzinnego Domu Dziecka „Дитячий будинок сімейного типу родини Валентини Вовк” oraz współpracujących z nim artystów (Татьяна Ягодкина, Gennadij Titov), grupa złożona z przedstawicieli stowarzyszenia oraz pracowników szkolnych, a także zaprzyjaźnionych z nami artystów - spędziła kilka dni majowych w Kijowie.

    Czasu - niewiele, obiektów koniecznych do obejrzenia – moc!

    „Za mną, czytelniku!”[i]

    Michaił Bułhakow twierdził, że „Na siedmiu wzgórzach wznosił się Kijów, gród wielce potężny i arcysłowiański.” Musi być ich znacznie więcej, bo oprócz spacerowania ulicami miasta pieszo w górę i w dół (taki trakt ma w języku ukraińskim swoją nazwę uzviz), przemierza się je tramwajami, marszrutkami, funikularem (Київський фунікулер) oraz metrem. Zwłaszcza ostatni z wymienionych środków transportu utwierdza podróżnego w przekonaniu o zróżnicowanym ukształtowaniu terenu. Stacje metra znajdują się na głębokości nawet 105m, a schody ruchome do nich prowadzące „zdają się nie mieć końca”. Warto z nich skorzystać, by dowiedzieć się chociażby, jak wygląda wnętrze Stacji Złote Wrota (Золоті ворота).

    Centralnym punktem Kijowa, miejscem spotkań i zadumy jest Plac Niepodległości (Майдан Незалежності) – arena wydarzeń „Pomarańczowej Rewolucji” oraz Euromajdanu, o czym przypomina „aleja poległych” znajdująca się na ul. Instytuckiej.

    Przez Majdan biegnie jedna z najbardziej znanych kijowskich ulic Хрещатик, która obfituje w restauracje, hotele i sklepy światowych firm.

    „Tam złocone monastery”[ii]

    Miasto obfituje w pomniki architektury sakralnej. Znajduje się tu m.in. największy kompleks klasztorny na Ukrainie, kolebka wschodniosłowiańskiego prawosławia i miejsce święte dla wiernych, siedziba zwierzchnika Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, czyli: Ławra Peczerska (Печерська лавра), której początki sięgają 1051r. Jedną z ważniejszych części kompleksu – jak sama nazwa wskazuje - są pieczary, w których pochowano mnichów, hetmanów, wojewodów oraz arcybiskupów. W te korytarze nie każdy zwiedzający ma odwagę wejść…

                    Na tle majowego nieba  blaskiem kopuł mienią się także: Sobór Mądrości Bożej oraz Monaster św. Michała Archanioła.

    „Niezmiernie ważna informacja”[iii]

    Na ul. Andriyivski Uzviz  przechodzień w powolnej wspinacze ku górującej nad miastem cerkwi św. Andrzeja zachwyci się różnorodnością oferowanych usług (kawiarnie, restauracje, teatry, muzea) oraz produktów ( pchli targ, sztuka, rękodzieło). Wśród mnóstwa malowniczych kamienic miłośnik twórczości Bułhakowa odnajdzie dom pisarza i wolne miejsce na ławce przy nim.

    Kijów oprócz historycznie i sakralnie ważnych obiektów oferuje zwiedzającym także zaskakujące miejsca, jak na przykład:  Muzeum Historii Toalet, które mieściło się w pobliżu naszego miejsca zakwaterowania. Wrodzona ciekawość i uwarunkowania przestrzenne nie powaliły nam na pominięcie tegoż miejsca.

    Dla smaków orientalnych, zapachów i przetworów warto zajrzeć do zbudowanej w latach 1910-1912 według projektu polskiego architekta Henryka Gaya hali targowej (Бесарабський ринок). Sprzedawcy namówią oszołomionego kolorami przypraw i różnorodnością owoców turystę na zakup produktu wyśmienitego w smaku i w cenie wysokiej.

    Doskonale znany, podobnie jak Бесарабка,  jest dla każdego mieszkańca Kijowa Dom z chimerami lub Dom Horodeckiego (Будинок з химерами). Jest to obiekt wzniesiony w latach 1901-1902 według projektu polskiego architekta  Władysława Horodeckiego. Zadziwia i zatrważa swą elewacją, a dokładniej monstrualnych rozmiarów zwierzętami, np. żabami czy też  ropuchami, które wyglądają tak, jakby miały ochotę zejść z wysokości.  Od 2005r. dom stanowi jedną z rezydencji prezydenckich i wejście na jej teren następuje po przekroczeniu dwóch punktów kontrolnych z uzbrojonymi żołnierzami, którzy sprawdzają paszporty oraz torby.

    „Pod lipami zapanowało zrozumiałe milczenie”[iv]

    Kijowianie nazywają swe miasto „Najbardziej zieloną stolicą państw europejskich”. Można się o tym przekonać, podziwiając gród z pokładu kursujących od kwietnia do października po Dnieprze statków, spacerując ścieżkami w parkach i skwerach oraz spędzając czas w ogrodzie botanicznym Akademii Nauk, porośniętym najróżniejszymi gatunkami bzów, piwonii i floksów.

    Pośród zieleni w Parku Wiecznej Chwały wzniesiono kilka lat temu Pomnik Ofiar Wielkiego Głodu i Muzeum Hołodomoru (Голодомор). Również Matka Ojczyzna (Батьківщина-Мати ) - gigantyczna rzeźba z nierdzewnej stali - mieczem swym potężnym sięga ponad wierzchołki otaczających ją drzew.

    „Ponad Dnieprem, między jary,

    Zasiadł dumnie Kijów stary.”[v]



    [i] Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”

    [ii] Wincenty Pol „Pieśń o ziemi naszej”

    [iii] Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”

    [iv] Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”

    [v] Wincenty Pol „Pieśń o ziemi naszej”

     

    A.Z.Z.

    fot. Daniel Ludwiczuk

  • „Wielopokoleniowy finał”

    31 maja na placu przy szkole zgromadziły się tłumy dzieci i dorosłych. Lokalna impreza wielopokoleniowa skusiła swymi atrakcjami mieszkańców gminy Platerów. Rodzice wystawili przedstawienie, nauczyciele przygotowali atrakcje tematyczne i zabawy ruchowe, a zaproszeni goście (Nadleśnictwo Sarnaki, Ochotnicza Straż Pożarna z Platerowa, Policja) prezentowali swoje materiały.

    W ramach podsumowania projektu „Sztuka w opłotkach” (środki Fundacji "ORLEN - DAR SERCA") pokazano powstałe podczas warsztatów z artystami prace ozdobne i użytkowe. Zainteresowani ich atrakcyjnością i użytecznością dorośli mogli je kupić na kiermaszu.

    Była też  szansa na rozwinięcie umiejętności artystycznych poprzez udział w międzypokoleniowym lepieniu mozaiki pod kierunkiem Eweliny Siemieniuk oraz Magdaleny Wielogórskiej.

    Było wesoło i twórczo, a także zdrowo i smacznie, bo organizatorzy zadbali o poczęstunek. Królowały produkty lokalne: sery, owoce, zioła.

    Działanie dofinansowano ze środków Fundacji „ORLEN- DAR SERCA” w ramach programu „Moje miejsce na Ziemi”.

     

     

    A.Z.Z.

    Fot. M. Wielogórska

  • „ O kontrabasie, sukienkach i trzewikach”

    Oczywiście, można przez ćwierć wieku grać na tym samym kontrabasie i nie oczekiwać od rodziny i sponsorów dofinansowania na zakup nowego instrumentu. Można przez lata występować w jednych trzewikach i (chociaż to sprzeczne z naturą większości kobiet), w tej samej sukience na kilku uroczystościach.

     Można, ale jeśli trafia się okazja odświeżenia garderoby i doposażenia sprzętu, czyż nie skorzystać z niej?

    Okazją był konkurs ogłoszony przez Stowarzyszenie „Lokalna Grupa Działania - Tygiel Doliny Bugu” oraz Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego, do którego przystąpiło Nadbużańskie Stowarzyszenie  Oświatowo – Ekologiczne „Mężenin”. W ramach dobrze napisanego przez zespół: Maria Daszko i Grzegorz Szymanek projektu Zespół „Pasieka” wzbogacił się o nowe instrumenty, porządne nagłośnienie oraz buty i koszule. A panie z chóru gminnego od teraz będą występowały w sukniach uszytych „na miarę”. 

    Operacja pn. „Wyposażenie Zespołu Pieśni i Tańca Pasieka i chóru w instrumenty, sprzęt nagłośnieniowy i stroje” mająca na celu „Rozwój aktywności społeczności lokalnej poprzez wyposażenie Zespołu Pieśni i Tańca Pasieka oraz chóru w instrumenty, sprzęt nagłośnieniowy i stroje” współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

    Wartość realizowanej operacji: 55586,60 zł, w tym ze środków EFRROW 50000,00 zł.

    Operacja realizowana w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność wdrażanej przez LGD: Stowarzyszenie „Lokalna Grupa Działania – Tygiel Doliny Bugu”.

     

    „Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich:

    Europa inwestująca w obszary wiejskie”.

    A.Z.Z.

    fot. M. Szysz

  • „Debiut na dużym ekranie”

    Na promocji mu nie zależy, bo wypracowana przez lata autentyczność i wniesiona do zespołu przez rodowitych mieszkańców Platerowa naturalność daje gwarancję rzetelności wykonania i wiarygodność przekazu, z jakim do publiczności w każdym wieku oraz miejscu trafia.

    Zespół Pieśni i Tańca „Pasieka” przeżył ponad ćwierć wieku bez uporczywych fleszy aparatów i bywania na salonach. Jednak ile można? Jako atrakcyjny (pasiaste wzory spódnic cieszą nawet wybredne oko) i autentyczny popularyzator kultury naszego regionu pojawił się w filmie dokumentalnym w reżyserii Sławomira Rogowskiego pt. „Pani na Korczewie”, który 6 kwietnia  został zaprezentowany w Pałacu w Korczewie. Dokument powstał dzięki  finansowemu wsparciu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. W premierowym pokazie uczestniczyła również „Pasieka”.

    Cenne to dla Zespołu wyróżnienie i motywacja wielka, by w kultywowaniu tego, co rodzime i prawdziwe  (nawet jeśli z rysą niedoskonałości, to  spośród innych grup taneczno – śpiewaczych wyróżniające), nie ustawali.

     

    A.Z.Z.

  • Wystawa

    Wystawa jest efektem warsztatów międzypokoleniowych, realizowanych w ramach projektu "Sztuka w opłotkach" dofinasowanego w przez Fundację ORLEN - DAR SERCA. Torby wykonały dzieci w wieku 7 - 10 lat wspólnie ze swoimi babciami.